Τα ιατρικά peeling είναι τεχνικές τοποθέτησης χημικών ουσιών κυρίως με όξινο PH πάνω σε δερματικές επιφάνειες, με αποτέλεσμα την ελεγχόμενη καταστροφή των εξωτερικών στιβάδων του δέρματος. Έτσι κινητοποιείται η φυσική επουλωτική του ικανότητα και ο νεόπλαστος δερματικός ιστός που δημιουργείται σε λίγες ημέρες, εκτός από μία ανανεωμένη και φρέσκια όψη, προσφέρει και ένα δέρμα απαλλαγμένο από καλοήθεις ή κακοήθεις εξεργασίες. Η ικανότητα αυτή των peeling τα καθιστά μία σημαντική επεμβατική τεχνική τόσο για αισθητικά, όσο και για κλινικά δερματολογικά ζητήματα στα χέρια του έμπειρου δερματολόγου.
Ανάλογα με το βάθος της δράσης τους, τα peeling χωρίζονται σε βαθιά και πολύ βαθιά, μέτρια και επιφανειακά, με τα δύο τελευταία να εφαρμόζονται συχνότερα στα δερματολογικά ιατρεία. Όσο βαθύτερο είναι ένα peeling, τόσο μεγαλύτερος είναι και ο χρόνος αποθεραπείας που χρειάζεται, αλλά και η προσοχή που πρέπει να δοθεί από τον θεραπευόμενο για την ομαλή και ασφαλή αποκατάσταση του δέρματος.
Ένας άλλος διαχωρισμός είναι με βάση την χημική ουσία που χρησιμοποιείται. Οι περισσότερες χημικές ουσίες είναι μεγάλης συγκέντρωσης α-υδροξυ-οξέα (AHA), που προέρχονται από φυσικές φυτικές ουσίες, όπως το ζαχαροκάλαμο (γλυκολικό οξύ), το αμύγδαλο (μανδελικό οξύ) ή χημικά οξέα όπως το σαλικυλικό οξύ (β-υδροξυ-οξύ/BHA) και το τριχλωροξικό οξύ (TCA). Το βάθος του peeling και το είδος της χημικής ουσίας που θα χρησιμοποιηθεί εξαρτώνται από το είδος του δερματικού προβλήματος. Τα peeling μπορούν να εφαρμοστούν σχεδόν σε οποιαδήποτε περιοχή του σώματος, με τις κυριότερες να είναι το πρόσωπο, ο λαιμός, το ντεκολτέ, οι ραχιαίες επιφάνειες των χεριών και η ράχη.
Μέσα από την λήψη του ιατρικού ιστορικού και την κλινική εκτίμηση κάθε ασθενούς, ο δερματολόγος μπορεί να διαμορφώσει ένα εξατομικευμένο πρωτόκολλο για την εφαρμογή των peeling, το οποίο απευθύνεται στο εκάστοτε δερματικό νόσημα ή/και αισθητικό θέμα. Το πρωτόκολλο αφορά τόσο την ποιότητα των υλικών, όσο και τον αριθμό των συνεδριών peeling, καθώς τα peeling όταν γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα έχουν αθροιστική δράση. Το μεσοδιάστημα των εφαρμογών καθορίζεται από την ισχύ της θεραπείας και δίνει στο δέρμα το κατάλληλο χρονικό περιθώριο για την πλήρη ανανέωση των στιβάδων του. Ανάλογα με το πρόβλημα, μπορεί να προτιμηθεί μια στρατηγική πολλών επιφανειακών peeling με μικρά μεσοδιαστήματα ή μια ισχυρή θεραπεία με μακρύτερο χρόνο αποκατάστασης.
Η σημασία λοιπόν της σωστής διάγνωσης και αξιολόγησης, αλλά και η χρήση των κατάλληλων υλικών, καθορίζουν το καλό αποτέλεσμα της επέμβασης με peeling. Ζητήματα όπως η ακμή, η ροδόχρους νόσος, οι ακτινικές υπερκερατώσεις, οι δυσχρωμίες και η φωτογήρανση μπορούν να αντιμετωπιστούν με μια σειρά θεραπειών με peeling, σε συνδυασμό πάντοτε με κατάλληλη τοπική ή/και συστηματική αγωγή.
